W okresie sprawowania urzędu metropolity Mołdawii przez Gabriela (1760–1786) na każdym z ołtarzy w cerkwi sprawowano Świętą Liturgię w innym języku – na głównym po rumuńsku, na prawym – po cerkiewnosłowiańsku, zaś na lewym – po grecku. Wcześniej, w 1753, pożar uszkodził świątynię; była ona remontowana w 1790. Ponownie obiekt remontowano na początku XIX w. po zniszczeniach wojennych i wywołanych w 1814 trzęsieniem ziemi. W 1821 po raz kolejny budynek zniszczył pożar, po którym odnowiono go w 1826.
W latach 1884–1904 cerkiew została przebudowana przez francuskiego architekta André Lecomte du Noüy. Prace budowlane sprawiły, że pierwotny charakter budowli sakralnej został zatartyŁ. Galusek, M. Jurecki, A. Dumitru, K. Janas, Sz. Żurek, Rumunia oraz Mołdawia. Mozaika w żywych kolorach, Bezdroża, 2015, , s. 420., chociaż celem rekonstrukcji było właśnie przywrócenie obiektu do pierwotnej postaci. W momencie przystąpienia do renowacji cerkiew ponownie była już całkowicie zrujnowana. Podczas prac rozebrano ołtarze boczne i cerkiewny przedsionek, zburzono ścianę między nawą a przednawiem, jak również wykonano nowy ikonostas. Wykonano również zupełnie nowe freski we wnętrzu obiektu oraz na jego ścianach zewnętrznych. Ich autorami byli francuscy malarze Bernard, Mempiot i Mauretal.