Friedrich Albert Fallou (ur. 11 listopada 1794 w Zörbig, zm. 6 września 1877 w Diedenmühle koło Waldheim) – niemiecki adwokat, geolog i gleboznawca, twórca nowoczesnego gleboznawstwa. Pracując jako adwokat i inspektor podatkowy, Fallou dał się poznać jako niezależny naukowiec, uznany autorytet w kwestiach badania gleb rolnych i leśnych. W 1862 r. wysunął ideę, że w naturze gleba nie jest tożsama z geologią. Postulując traktowanie badania gleb jako samodzielnej nauki Fallou wprowadził termin pedologia ().

Życiorys Friedrich Albert Fallou pochodził z francuskiej arystokratycznej rodziny hugenotów. Był synem urzędnika sądowego. Dzieciństwo spędził w Rochlitz i Grimmie, gdzie uczęszczał do szkoły książęcej. Nigdy się nie ożenił. W latach 1814–1817 Fallou studiował prawo na uniwersytecie w Lipsku. Między 1818 r. a 1824 r. pracował jako adwokat w Colditz. W 1825 r. został mianowany urzędnikiem miejskim w Waldheim, gdzie pracował jako pracownik administracyjny sądu miejskiego oraz rzeczoznawca w zakresie podatku gruntowego. Umiłowanie natury ukierunkowało jego uwagę na gleby, które zaczął badać jako niezależny naukowiec amator. Opisał geografię regionów i miast w Saksonii, którą pod pseudonimem „Baldwin z Eichberg” opublikował w czasopiśmie „Saxonia”. W 1833 r.