Pod prezbiterium Jest umieszczona krypta, jednak niedostępna, wzniesiona w XVI wieku. W zachodnim przęśle nawy głównej znajduje się chór muzyczny o dwóch kondygnacjach, w nawie północnej są umieszczone: loża książęca z 1679 roku i empora z 1689 roku, w stylu manierystycznym, wzniesione z drewna. Parapety są podzielone kolumnami i ozdobione snycerką, w płycinach z uszakami są umieszczone herby księcia Kristiana Ulryka wirtemberskiego i jego małżonki Anny Elżbiety von Anhalt-Bernburg oraz obrazy: „Hołd Trzech Króli”, „Ofiarowanie Jezusa”, „Chrystus Ukrzyżowany”, „Matka Boska” i „Zwiastowanie”. Na emporze są umieszczone obrazy 11 apostołów, dwunastego brak. Otwory wejściowe w zachodniej ścianie nawy głównej i w nawach bocznych są ozdobione ostrołukami, wejście z prezbiterium do zakrystii jest w formie portalu ostrołukowego profilowanego w XIV wieku. Okna są także ostrołukowe rozglifione w nawie głównej uskokowo, z kolei w ścianie południowej nawy głównej są umieszczone dwa okna owalne. Nawa główna nakryta dachem dwuspadowym, nawy boczne dachami pulpitowymi, a wieżę wieńczy dach mansardowy. thumb|348x348px|Kościół św.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Bierutowie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.