Katarzyny z widocznym na południowej ścianie zegarem słonecznym
Ołtarz główny, reprezentujący styl barokowy powstał w 1661 roku i został ufundowany przez księcia Sylwiusza Nimroda wirtemberskiego; posiada formę architektoniczną i dwie kondygnacje, w dolnej kondygnacji jest ozdobiony kolumnami oplecionymi winoroślą i uszakami z półfigurami aniołów. Obraz w ołtarzu głównym przedstawia Ostatnią Wieczerzę, w górnej kondygnacji przedstawia Ukrzyżowanie, a w zwieńczeniu tondo przedstawia Zmartwychwstanie. Przy ołtarzu jest umieszczone epitafium nadochmistrza dworu książęcego Rudolfa von Craussego. Do nowego wyposażenia należy tryptyk krakowskiego artysty Tadeusza Boruty, przedstawiający Matkę Boską Brzemienną, św. Maksymiliana Kolbe oraz św. Edytę Stein.
Organy thumb|left|281x281px|3-manuałowy kontuar organów wykonany w 1934 przez firmę Sauer z Frankfurtu nad Odrą znajdujący się (jako integralna część organów) do 1949 w kościele św. Katarzyny Pierwsze historyczne wzmianki o organach w kościele św. Katarzyny w Bierutowie pochodzą z XVII w., lecz historycy przypuszczają, że świątynia posiadała instrument dużo wcześniej. Pierwsza znana informacja datowana jest na 1659. Organy o których w niej mowa spłonęły w pożarze kościoła w 1659. W 1689 nowy instrument wybudował organmistrz Andreas Teusner z Quedlinburga.