Sylabizm czysty występował w literaturze słowackiej. Romantyczny poeta Ľudovít Štúr, piszący po czesku i słowacku, stosował jedenastozgłoskowiec ze średniówką po sylabie piątej, ale bez stabilizacji akcentu. Przykładów dostarcza poemat Matúš z Trenčína napisany po słowacku. W poniższym cytacie klauzule są paroksytoniczne (Ss) - albo proparoksytoniczne (Sss). Klauzule typu (Ssss) liczą się po czesku jako (Ss).
Kto spod Turecka hore Váhom stúpaš a oči ti preč hore vodou bežia, alebo keď ich z hôr Jastrabských kúpaš v krajinkách šumných, čo nad Váhom ležia, na vrchu sa ti zámok vystrie starý, nesúci sa tam jak nad horou chmáry.
Stojí tam zámok šedý, spustatený jako nad hrobom starec svojich detí a tak jak tento na hrob zahľadený, do ktorého už sám neborký letí, dolu Považím trúchlivo pozerá (Sss) a pútnik smutný k nemu sa poberá. (Sss)
Po czesku (łatwo rozpoznać po literze ř) Štúr napisał wiersz Ku Křiváni:
Křiváni, na tvém stál sem již temeni, (Sss) s kterého vážně na Tatry pozíráš, (Sss) ó, stál sem tamo ve citů víření, (Sss) blíže blankytu, který ty podpíráš: (Sss) již se mi toužby vyplnily dávné, vzdav poctu modle našich Tater slavné.