Dziedzictwo thumb|upright|Portret Mille Rachel Etty’ego z 1841. Etty malował wiele portretów w ciągu swojego życia, ale nieliczne z nich prezentowano publicznie.|alt=Ciemnowłosa, płacząca kobieta Mimo że Etty malował wiele prywatnych portretów przyjaciół i krewnych, stworzył bardzo niewiele takich eksponowanych publicznie. Mniej niż 30 z nich było wystawianych za jego życia. Malarstwo portretowe było postrzegane za trywialną i generalnie bezwartościową formę sztuki poprzez większość XIX wieku. Portrecistom ubliżano zarzucając im, że są chciwą, pozbawioną wyobraźni grupą żyjącą z próżności rozwijającej się klasy średniej. Krytykom generalnie nie podobały się portrety Etty’ego inne niż Przygotowanie do balu kostiumowego. Woleli jego obrazy historyczne, pomimo rezerwy wobec przedstawianej na nich nagości. Przygotowanie do balu kostiumowego wskazywało, że Etty mógł odnosić sukcesy malując na zamówienie angielskiej elity, co podnosiło jego status i prowadziło do dalszych zleceń.
Etty zmarł w listopadzie 1849 i wkrótce przestał być popularny. Przed końcem XIX wieku ceny wszystkich jego obrazów spadły poniżej oryginalnych. Przygotowanie do balu kostiumowego wystawiono na głównej wystawie retrospektywnej Etty’ego w Royal Society of Arts w czerwcu 1849, lecz później obraz nie był wystawiony publicznie przez 160 lat.