Usprawiedliwiał powolność procesu mówiąc, że starał się nie tylko uchwycić podobieństwo do sióstr Williams-Wynn, lecz stworzyć świetne dzieło Sztuki.
Odbiór thumb|lewo|Wenus i jej świta został wystawiony obok Przygotowania do balu kostiumowego w 1835.|alt=Siedem kobiet nagich powyżej pasa, pusta zbroja i łysiejący mężczyzna grający na lirze Przygotowanie do balu kostiumowego było jedną z ośmiu prac wystawionych przez Etty’ego w 1835 na Summer Exhibition, obok m.in. Wenus i jej świty. Historyczka sztuki Sarah Burnage uważa, że wybór Wenus i jej świty miał przyciągnąć uwagę poprzez podobieństwo do Przygotowania do balu kostiumowego i prawdopodobnie powiązać piękno sióstr Williams-Wynn z mitologiczną Wenus. Widzowie, nawet ci zwykle wrodzy Etty’emu, generalnie pozytywnie odebrali jego dzieło oraz zademonstrowaną zdolność do stworzenia znaczącej pracy, której istota nie była oparta na nagości ani zmysłowości. Dziennikarz Leigh Hunt’s London Journal wykazywał zadowolenie widząc, że używa swoich zdolności w dziedzinie uznanej za bardziej dochodową niż inne, z całego serca życzymy mu sukcesu. Ten sam recenzent ostro skrytykował jednak obraz Wenus i jej świta za niepotrzebną nagość i zupełny brak duszy.