W 1821 Royal Academy zaakceptowała i wystawiła jedną z prac Etty’ego, Triumf Kleopatry. Obraz został dobrze przyjęty i spowodował podziw wielu znajomych Etty’emu artystów. W 1828 został mianowany pełnym członkiem Royal Academy, pokonując w głosowaniu Johna Constable’a. Zyskał szacunek ze względu na umiejętność wiernego oddawania na obrazach odcieni skóry oraz swoją fascynację dotyczącą ich kontrastów. Po wystawieniu Triumfu Kleopatry, przez następną dekadę Etty usiłował powtórzyć jego sukces, poprzez malowanie aktów osadzonych w scenerii biblijnej, literackiej oraz mitologicznej. W latach 1820–1829 Etty wystawił 15 obrazów, z których 14 zawierało nagość.
Niektóre akty autorstwa zagranicznych autorów były trzymane w prywatnych angielskich kolekcjach, ale Wielka Brytania nie miała własnej tradycji malowania aktów. Prezentowanie i rozprowadzanie materiałów zawierających nagość przed publicznością było tłumione od 1787. Etty był pierwszym brytyjskim artystą specjalizującym się w aktach, a reakcja niższych klas na te obrazy powodowała konsternację w XIX wieku.