określająca uprawnienia ministra (a w praktyce obsługującego go w tej dziedzinie Głównego Inspektoratu Ochrony Przemysłu MSW) wobec Straży Przemysłowej oraz wobec Straży Łączności, Straży Leśnej i Służby Ochrony Kolei (która w tym okresie otrzymała nową podstawę prawną działania w postaci ustawy z 2 grudnia 1960 r.).
W drugiej połowie lat 70., w związku z reformą administracyjną ustanawiającą nowy podział kraju na 49 województw, zaszły istotne zmiany w organizacji terenowych jednostek pionu. Od tego czasu inspektoraty ochrony przemysłu funkcjonowały jedynie w dziesięciu KW MO: w Bydgoszczy, Gdańsku, Katowicach, Kielcach, Łodzi, Opolu, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu. W pozostałych województwach ich zadania wykonywali starsi inspektorzy ds. ochrony przemysłu w zespołach stanowisk samodzielnych wydziałów inspekcji KW MO. Po zwiększeniu stanów etatowych w latach 1982–1983 utworzono 10 kolejnych inspektoratów: w Białymstoku, Bielsku-Białej, Częstochowie, Jeleniej Górze, Krakowie, Legnicy, Lublinie, Radomiu, Toruniu i Wałbrzychu.