– jest nietypowa z tego względu, że wszystkie tworzące ją linijki są pozbawione pierwszej nieakcentowanej zgłoski ()sSssSssSssS, czyli są akefaliczneAleksandra Okopień-Sławińska, Akefaliczne metrum, [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002..
Treść Wiersz jest monologiem jednego z trzech wysłanych kurierów, jedynego, który dotarł do celu, jadącego na wierzchowcu noszącym imię Roland. Dwaj pozostali posłańcy, Dirck i Joris nie zdołali dojechać do Akwizgranu, ponieważ ich konie padły po drodze. Marszruta tej porywającej galopady jest wytyczona bardzo dokładnie. W tekście pojawiają się nazwy miejscowości, które można odnaleźć na mapie: Lokeren, Boom, Düffeld, czy Mecheln. Zasługą Browninga jest to, że skupił się na odmalowaniu szaleńczej gonitwy i nie podał, co konkretnie zagrażało Akwizgranowi.
Interpretacja mały|Pomnik Karola Wielkiego w Akwizgranie Wiersz Browninga można odczytać jako pochwałę idei Europy, ponieważ Akwizgran, miasto cesarza Karola Wielkiego jest w nim ukazane jako wartość, dla której ocalenia trzeba się poświęcić. Dlatego utwór jest nadal aktualny.