Prywatne stowarzyszenie wiernych – stowarzyszenie w Kościele katolickim zakładane i zarządzane przez samych wiernych. Działa w oparciu o Kodeks prawa kanonicznego z 1983 roku promulgowany przez papieża św. Jana Pawła II konstytucją apostolską Sacrae disciplinae leges.
Postanowienia Kodeksu Prawa Kanonicznego KPK określa prawa i obowiązki wiernych, zarówno duchownych, jak i świeckich oraz ogólne zasady działania stowarzyszeń wiernych (kan. 298 § 1), które dzieli na publiczne i prywatne.
Wpierw stwierdza, iż „wszyscy wierni mają obowiązek i prawo współpracy w tym, aby Boże przepowiadanie zbawienia rozszerzało się coraz bardziej na wszystkich ludzi każdego czasu i całego świata” (kan. 211) oraz że „świeccy, którzy na równi ze wszystkimi wiernymi przez chrzest i bierzmowanie są przeznaczeni przez Boga do apostolstwa, mają ogólny obowiązek i zarazem prawo współpracować - czy to indywidualnie, czy też zrzeszeni w stowarzyszeniach - ażeby Boże przepowiadanie zbawienia było poznane przez wszystkich ludzi na całym świecie i przez nich przyjęte” (kan. 225 § 1).