Kształt strofy i rytm poszczególnych linijek odwzorował w swoim przekładzie Zenon Przesmycki-Miriam.
Rzekłem - najdroższa, skoro tak, Gdy wreszcie zna swej doli szlak, Gdy nic nie waży miłość ma, Gdy życia cel się wali z dna, Gdy tak być musi i nadszedł czas - Całe me serce, hołd ci, cześć Błogosławiąco rwie się nieść! Nadzieję daną odbierz - chcę Tylko pamięci o tym śnie I nadto - prośby nie bierz za złe - Jedź ze mną konno ostatni raz.
Strofą jedenastowersową posłużył się również John Donne w wierszu The Relic. Z kolei William Ernest Henley wykorzystał w utworze Ballade Made in the Hot Weather zwrotkę rymowaną ababbccdede, stanowiącą złożenie strofy królewskiej ababbcc i zwrotki czterowersowej dede. Strofę różnowersową z rymami wewnętrznymi wykorzystał Edward Lear w wierszu The Owl and the Pussy-Cat. Pussy said to the Owl, "You elegant fowl! How charmingly sweet you sing! O let us be married! too long we have tarried: But what shall we do for a ring?" They sailed away, for a year and a day, To the land where the Bong-Tree grows And there in a wood a Piggy-wig stood With a ring at the end of his nose, His nose, His nose, With a ring at the end of his nose.