Z całą mocą nauczał o bezwarunkowej miłości Jezusa Chrystusa do ludzi i Jego gotowości do przebaczenia każdemu grzesznikowi. Zwalczał jansenizm, fałszywy obraz Boga surowego i lęk przed Nim. Pisał: Strzeżmy się zgubnego błędu - bojaźni przed Jezusem, która nie pozwala Go kochać. Ganił zbyt surowych spowiedników. Pragnął, by kapłani ukazywali wiernym Serce Jezusa zranione miłością, i by byli wikariuszami miłości Bożej. Katolików wierzących w surowość Boga i odrzucających Jego Miłość porównywał do faryzeuszy. Nawróconych z tego nazywał „największymi konwertytami”, gdyż trudniej jest zburzyć cytadelę pychy, w jakiej przebywają ci, co odrzucają miłość, aniżeli zmienić lekkoducha lub przekonać niedowiarka.
Swoje nauczanie na ten temat zawarł w książce Jezus Król Miłości, napisanej i wydanej po francusku w 1928, a po polsku w 1929 roku, którą przełożył ks. Aleksander Żychliński. Prymas August Hlond zaliczał tę książkę „do kilku najlepszych po księgach Pisma Świętego”.
Propagowanie Intronizacji