Główne wejście do przybytku, całkowicie zachowane wraz z meroickim nadprożem, prowadziło przez narteks od południowej strony katedry. Z narteksu do naosu prowadziło jedno przejście ulokowane na głównej osi katedry. Włodzimierz Godlewski zaproponował hipotezę, iż w południowo-wschodniej części budynku najprawdopodobniej znajdowało się baptysterium. Swoje wnioski wysuwa na podstawie trzech przesłanek: w kościołach nubijskich z tego okresu baptysteria zwykle znajdowały się właśnie w tej części budowli; tuż obok wejścia do potencjalnego baptysterium odkryto tympanon dekorowany motywem pasującym tematyką do chrztu – przedstawieniem ryb; trudno wyobrazić sobie, aby w kościele biskupim nie było baptysterium. Podczas wykopalisk prowadzonych przez polską misję archeologiczną właśnie w tym pomieszczeniu, w niszy, odkryto tzw. Listę biskupów Faras.
Ołtarz znajdował się we wschodniej części nawy głównej. Podczas prac wykopaliskowych nie poświadczono dla tego okresu istnienia katedry obecności klatek schodowych, co wskazuje na brak empor. Zarówno w planimetrii, jak i dekoracji katedry widoczne są silne wpływy lokalne.