1049 ton amerykańskich) przy wyporności pełnej. Okręt pierwotnie został wyposażony w dwa maszty palowe z lekkim ożaglowaniem, ale później maszty zostały usunięte. Załoga wahała się pomiędzy 105 a 111 ludzi.
Napęd składał się z trzech silników parowych, każdy napędzał pojedynczą śrubę napędową. Był pierwszym okrętem włoskim wyposażonym w układ z trzema śrubami napędowymi. Pary dostarczało sześć opalanych węglem kotłów, które oddawały spaliny przez dwa kominy. „Tripoli” mógł płynąć z prędkością maksymalną 17,5 węzła przy mocy 2543 ihp. Zasięg jednostki wynosił 1000 mil morskich przy prędkości 10 węzłów.
Główne uzbrojenie jednostki stanowiło pięć wyrzutni torpedowych kal. 356 mm. Dwie wyrzutnie były zamontowane na dziobie, dwie na śródokręciu, jedna na rufieShips – Italy, s. 264.. Okręt był także wyposażony w jedno działo kal. 120 mm L/32, sześć dział kal. 57 mm L/43, dwa działa kal. 37 mm L/20 i trzy wielolufowe działa Hotchkiss M1873 kal. 37 mm. Wszystkie działa były zamontowane na pojedynczych podstawach. W 1904 roku okręt został przezbrojony w jedno działo kal. 76 mm L/40, sześć dział kal. 57 mm L/40, jedno działo kal. 47 mm L/40, usunięto także dwie wyrzutnie torped. W 1910 roku „Tripoli” został przerobiony na stawiacz min – pozostałe wyrzutnie torpedowe zostały usunięte, zamontowano oprzyrządowanie do obsługi 64 min.