17 stycznia 1933 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od 15 lipca 1939 roku dowodził 16 pułkiem ułanów wielkopolskich im. gen. Gustawa Orlicz-Dreszera.
Po wybuchu II wojny światowej, w pierwszych dniach kampanii wrześniowej, pełnił funkcję dowódcy jednostki. Dowodził w bitwie pod Bukowcem. W nocy 4/5 września 1939 roku dokonał rozwiązania 16 puł. Został wzięty do niewoli przez Niemców i osadzony w oflagu nr 506.
Zmarł 10 sierpnia 1953 roku. Jest pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim w Piotrkowie Trybunalskim.
Był żonaty i miał syna Andrzeja Marię (ur. 28 listopada 1932).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6716 – 10 maja 1922 Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1936 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości – 15 kwietnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Krzyż Kawalerski Orderu Korony Rumunii (Rumunia) Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny (Francja) Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Przypisy
Bibliografia