Otto Martin Torell (ur. 5 czerwca 1828 w Varberg, zm. 11 września 1900) – szwedzki geolog i zoolog.
Życiorys Odebrał edukację w zakresie medycyny w Lund, ale zainteresował się zoologią oraz geologią i poświęcił się tym dziedzinom nauki. W szczególności skupiał się na badaniach bezkręgowców i zmianach geologicznych, które zaszły w plejstocenie. W 1850 roku zastosował teorię Louisa Agassiza o epoce lodowej, aby wyjaśnić swoje obserwacje arktycznych mięczaków na szwedzkim wybrzeżu. W latach 1856–1859 badał lodowce w Szwajcarii i Islandii oraz na Spitsbergenie i Grenlandii. W 1861 roku dowodził, wraz z Adolfem Erikiem Nordenskiöldem, pierwszą szwedzką ekspedycją na Morze Arktyczne. Pięć lat później został profesorem zoologii i geologii na uniwersytecie w Lund, a w 1871 r. przewodniczącym Szwedzkiej Służby Geologicznej i przekształcił ją w prestiżową instytucję naukową. Jego dorobek naukowy nie był wielki, ale miał znaczący wpływ na promocję wiedzy geologicznej w Szwecji.