Jego arktyczne ekspedycje pozwoliły mu wyjaśnić pochodzenie głazów narzutowych w północnej Europie i wykazać ich pochodzenie glacjalne.
W listopadzie 1875 roku na posiedzeniu Niemieckiego Towarzystwa Geologicznego w Berlinie przedstawił próbki skalne zebrane w Rüdersdorf koło Berlina i wykazał, że widoczne na nich ślady działania lodowca są identyczne ze śladami znanymi ze Skandynawii. Na tej podstawie dowodził, że cała Europa była kiedyś pokryta przez lodowce skandynawskie i alpejskie. W przeciwieństwie do Agassiza opisywał lodowce jako posuwające się powolnym, ledwo dostrzegalnym ruchem. Wcześniej, w 1872 roku, opublikował na łamach pisma Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk Proceedings of the Royal Swedish Academy (oryg.: Kungliga Vetenskapsakademiens Förhandligar) swą teorię o lądolodzie.
W systemie International Plant Names Index opisane przez niego taksony są oznaczane Torell. Na jego cześć jednemu rodzajowi kopalnych roślin nadano nazwę Torellia Heer 1870.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk Kategoria:Szwedzcy geolodzy Kategoria:Szwedzcy zoolodzy Kategoria:Urodzeni w 1828 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Lund Kategoria:Zmarli w 1900