Zaczął teraz wędrować z miasta do miasta i śpiewać swoje gazele i ludowe „przyśpiewki” () na demonstracjach i rewolucyjnych spotkaniach, często przy akompaniamencie grającego na lutni (tar) Szokrollaha-chana (występował również z towarzyszeniem fortepianu, który w Iranie był nowością).

Stłumienie rewolucji przy współudziale Rosji i Wielkiej Brytanii sprawiło, że podczas I wojny światowej przyjął postawę proniemiecką i w 1916 wyemigrował do Stambułu, gdzie pozostał aż do 1919. Przez pewien czas pozostawał pod wpływem panislamizmu, jednak postępowanie Osmanów w Azerbejdżanie radykalnie zmieniło jego turkofilskie nastawienie. Powrócił do kraju i w 1921 wziął udział w chorasańskiej rewolcie pułkownika . Po jego śmierci z rąk Kurdów napisał jeden ze swoich najsłynniejszych tasnifów. Jednocześnie poparł zamach Rezy-chana (1925-1941), wierząc iż zaprowadzi on republikę, gorzko się rozczarowując kiedy ten ogłosił się szachem.