Krzysz­tof Stanisław Ja­ni­kow­ski herbu Korab (ur. ok. 1615, zm. 1647) – polski fałszerz dokumentów.

Życiorys Młodość i pierwsze fałszerstwa Syn Stanisława Janikowskiego herbu Korab. Ojciec, posiadacz kilku łanów ziemi w podgdańskich Łostowicach, prowadził burzliwy żywot i zginął w 1620 roku zastrzelony w Starogardzie Gdańskim. Po jego śmierci Janikowski przez kilka lat pomieszkiwał u swoich trzech zamężnych sióstr i starszego brata Stanisława, ławnika sądu miejskiego w Tczewie, stopniowo zaczynając zarabiać na swoje życie oszustwami. Wstąpił do nowicjatu w klasztorze franciszkańskim w Kaliszu, z którego uciekł, uprzednio wyłudzając od braci zakonnych – przy pomocy podrobionych listów – powóz, konia i kilka tysięcy złotych. Posługując się sfałszowanymi dokumentami, okradł w podobny sposób późniejszego wojewodę pomorskiego Gerarda Denhoffa, a w 1637 roku po przyłączeniu do Polski ziemi lęborsko-bytowskiej uzyskał od króla Władysława IV nadanie rzekomo zajętych przez chłopów działów ziemi we wsiach Chmieleniec i Trzebielino oraz karczmy Borno.