Dokonał zajazdu na Chmieleniec, rabując jego prawowitemu właścicielowi wszystkie ruchomości o wartości ponad 40 tysięcy złotych, po czym przemocą zmusił pisarza sądu grodzkiego w Kiszporku do sfałszowania wpisów w księgach własnościowych i podrobienia glejtu wystawionego rzekomo przez króla. Po śmierci starszego brata w 1641 roku przywłaszczył sobie część pieniędzy zebranych z podatków w powiecie. Rozwój działalności 1 grudnia 1642 roku wojewoda pomorski Paweł Działyński wydał uniwersał nakazujący schwytać Janikowskiego z powodu popełnianych oszustw i ciążących już wówczas na nim wyroków kilku sądów. Ścigany Janikowski zbiegł za granicę. Przez pewien czas mieszkał u karczmarza Adama Montewicza w Motarzynie, w powiecie słupskim, a 25 listopada 1643 roku poślubił jego córkę Annę. W tym czasie podjął działalność fałszerza akt, ogłaszając rzekome dokumenty pergaminowe z nadaniami dla klasztorów i duchowieństwa katolickiego, które jakoby miał odkryć w skrzyni spoczywającej w ruinach zniszczonego zamku Zitzewitzów w Motarzynie. Za dostarczone klasztorowi norbertanek w Żukowie potwierdzenia przywilejów zdołał pozyskać dożywotnie nadanie folwarku Skrzeszewo.