Podejrzewająca Janikowskiego o oszustwo księżna Anna de Croy wtrąciła go do więzienia.
Po wyjściu na wolność powrócił do Polski, szybko znajdując nabywców na produkowane przez siebie fałszywe poświadczenia rzekomo „zaginionych” przywilejów. Działał głównie na terenie Prus Królewskich, inkasując od swoich klientów, w zależności od ich stanu majątkowego i oczekiwań, kwoty od kilkudziesięciu do kilku tysięcy złotych. W ciągu kilku lat zyskał pokaźny na owe czasy majątek wartości ponad 15 tysięcy złotych, nie licząc licznych podarków. Podrobionymi przez siebie dokumentami obdarował nawet króla Władysława IV i kanclerza Jerzego Ossolińskiego, za co nagrodzono go kwotą 1200 złotych oraz tytułem sekretarza królewskiego. Otrzymane od Janikowskiego dyplomy potwierdzające prawa Polski do Pomorza Zachodniego Ossoliński wysłał na toczące się w Osnabrück rokowania pokojowe w sprawie zakończenia wojny trzydziestoletniej, gdzie zostały zdemaskowane jako fałszerstwa przez szwedzkiego posła Johana Adlera Salviusa. Także w samym kraju coraz powszechniej zaczęto podważać autentyczność dostarczanych przez Janikowskiego przywilejów, a w sądach wnoszono przeciwko niemu kolejne sprawy. Ich krytykę przeprowadzono także na sejmikach pruskich.