Tycjan Tabidze (gruz. ტიციან ტაბიძე, ur. 2 kwietnia 1895 we wsi Szuamta w okręgu wańskim, zm. 1937) – gruziński poeta.
W 1915 współorganizował grupę literacką gruzińskich symbolistów Cisperi rkebi (Błękitne rogi). Jest autorem liryków osobistych, refleksyjnych, m.in. Kaldeas kalakebi (Chaldejskie miejsca) (1917), oraz poświęconych przemianom społeczno-politycznym (poemat Rionis sadguri (Rion port)) (1928) i przyjaźni między narodami (zbiór wierszy Somcheszti (W Armenii)) (1933). Podczas wielkiego terroru w 1937 został aresztowany pod zarzutem nacjonalizmu i zamordowany przez NKWD. Polskie tłumaczenia jego poezji ukazały się w Antologii poezji gruzińskiej (1961), Antologii poezji radzieckiej (1979) i w antologii Poezja gruzińska (1985).
Życiorys Tabidze był synem gruzińskiego księdza prawosławnego z prowincji Imereti w zachodniej Gruzji, będącej wówczas częścią guberni Kutais w imperialnej Rosji. Wykształcony na Uniwersytecie Moskiewskim, powrócił do Gruzji, by stać się jednym ze współzałożycieli i głównych ideologów Blue Horns, koterii młodych gruzińskich symbolistów założonej w 1916 roku.