Późniejsza twórczość Tabidze łączyła europejskie i azjatyckie trendy w eklektyczną poezję, która znacząco skłaniała się ku futuryzmowi i dadaizmowi, jednocześnie oddając hołd klasykom gruzińskiej literatury, która była atakowana przez wczesne Blue Horns. Po ustanowieniu władzy radzieckiej w Gruzji w 1921 r. wybrał pojednawczą linię wobec reżimu bolszewickiego, ale nie porzucił swojego futurystycznego i dekadenckiego stylu, pomimo połowicznych prób wychwalania "budowniczych socjalizmu". Jego poezja poświęcona historii Kaukazu, w szczególności Imamowi Szamilowi, propagowała "awangardową estetykę transgresyjnej świętości".
Tabidze był bliskim przyjacielem rosyjskiego pisarza Borysa Pasternaka i korespondentem w jego Listach do gruzińskich przyjaciół. Pasternak znał Tabidzego jako "powściągliwą i skomplikowaną duszę, całkowicie przyciągniętą do dobra i zdolną do jasnowidzenia i poświęcenia" i przetłumaczył jego poezję na język rosyjski. Przypisy
Bibliografia Wielka encyklopedia PWN, Warszawa 2005.
Kategoria:Gruzińscy poeci Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1937