Od słuchaczy wymagano jedynie powstrzymania się od nierządu, cudzołóstwa i podobnych grzechów ciała.
Jednym z istotnych punktów omawianych przez Augustyna w De moribus jest różnica w rozumieniu manichejczyków i ortodoksyjnej wiary chrześcijańskiej natury zła (De moribus II,2.2). Według Autora zło nie jest jakąś istniejącą rzeczywistością, sprzeciwiającą się Bogu – jak twierdzili manichejczycy – lecz ułomnością istnienia, brakiem dobra, jest ruiną dobra, którego stwórcą jest Bóg. Sformułowanie tej różnicy miało dla Augustyna charakter przełomowy. Zawdzięczał je częściowo lekturze „ksiąg platończyków”, które studiował w czasie swego pobytu w Mediolanie.
Augustyn oskarżył też Wybranych sekty o niemoralność, dając bardzo obrazowe przykłady, które jednak znał ze słyszenia.
Wydania Traktat De moribus Ecclesiae catholicae et de moribus Manichaeorum libri duo został wydany w: Patrologia Latina 32,1309-1378 Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum (CSEL) 90,224, wyd. J.B. Bauer /1992/
Polskie przekłady Fragment w przekładzie Przemysława Nehringa: Tekst ten jest świadectwem poglądów Augustyna na życie monastyczne, zanim założył pierwszą wspólnotę monastyczną w TagaściePor. .
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Tekst łaciński traktatu De moribus ecclesiae Catholicae et de moribus Manichaeorum
Kategoria:Dzieła Augustyna z Hippony Kategoria:Literatura filozoficzna z zakresu etyki