Oskarżany o współpracę z władzami i działalność dywersyjną w „Solidarności”, 8 stycznia 1981 złożył rezygnację z funkcji przewodniczącego, która decyzją Zakładowych Komitetów Założycielskich (ZKZ) i Zakładowych Komisji Robotniczych (ZKR) regionu jastrzębskiego nie została przyjęta. 26 stycznia 1981 opublikował w prasie List otwarty do wszystkich członków NSZZ „Solidarność”, w którym informował o rezygnacji z funkcji związkowej z powodu przykrości, jakie spotykają go jako członka PZPR ze strony „Solidarności”. Mimo kampanii pomówień i oskarżeń o współpracę ze Służbą Bezpieczeństwa został delegatem Oddziału Administracji KWK „Borynia” oraz delegatem na wybory do Zarządu Regionu. Jednakże plenum Zakładowej Komisji Pracowniczej (ZKP) NSZZ „Solidarność” przy KWK „Borynia”, które odbyło się 9 marca 1981, zakazało mu reprezentowania organizacji związkowej kopalni, w wyniku czego 16 marca 1981 zrezygnował z mandatów.
W grudniu 1981 Sienkiewicz poparł wprowadzenie stanu wojennego. Należał do dwunastoosobowej grupy założycielskiej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. Brał udział w I Kongresie tej organizacji.