Budynek Według inwentarza z 1766 roku szkoła świecka mieściła się we wschodnim skrzydle, a „duchowa”, dla kandydatek do zakonu w skrzydle zachodnim. Potem szkoła mieściła się w budynku dla gości wzniesionym w latach 1799–1802, powiększonym w 1923 roku, rozbudowanym w latach 1885–1888. W latach 1922–1923 nadbudowano w nim piętro. Kaplica mieściła się w zachodniej części krużganka w skrzydle północnym, a kuchnia w skrzydle wschodnim (obok furty). Uczennice miały do dyspozycji ogród pomiędzy budynkiem szkolnym a zachodnim skrzydłem klasztoru pośrodku którego ustawiono sprowadzoną z Paryża figurę Matki Boskiej.
Na dziedzińcu przed klasztorem i kościołem urządzono park rekreacyjny dla uczennic. Umieszczono tu ławki i przyrządy gimnastyczne. Organizowano tu także lekcje muzyki w plenerze. W 1919 roku teren został ogrodzony przez firmę Góreckiego.
Ponieważ uczennic przybywało ksieni Szczerbianka postanowiła zbudować nowy budynek na potrzeby szkoły. Projekt przygotowała prace budowalne wykonała firma Jana Kieresińskiego. W 1932 roku budynek był w stanie surowym. Jednak z powodu błędów konstrukcyjnych nigdy nie został oddany do użytku. Tzw. czerwona szkoła (od koloru cegły) została zburzona w 2019 roku.