21 marca 1933 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do batalionu KOP „Suwałki” na stanowisko oficera młodszego. 24 marca tego roku przybył do kompanii granicznej „Filipów”. Według stanu z 1 kwietnia 1934 roku był dowódcą plutonu granicznego w Lipówce. Na własną prośbę w dniu 9 listopada 1935 roku został przeniesiony do batalionu KOP „Borszczów”. Przeniesiony 17 listopada 1936 roku do 17 pułku piechoty w Rzeszowie. Awansowany w 1937 roku na kapitana ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 roku.
W marcu 1939 roku w 17 pułku piechoty był dowódcą 1 kompanii. We wrześniu 1939 roku w macierzystym pułku, który pozostał w Rzeszowie dla ochrony miasta był dowódcą batalionu wartowniczego. 8 września opuścił z batalionem miasto i podjął marsz w kierunku Przemyśla. Następnego dnia w rejonie Pruchnika oddział został rozbity przez oddziały niemieckie. W sierpniu 1941 roku w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Karpackich był dowódcą kompanii dowodzenia 3 batalionu. Uczestniczył w walkach 2 Korpusu Polskiego we Włoszech. Według stanu z marca 1944 roku mjr Andrzej Racięski był zastępcą dowódcy 3 Karpackiego pułku artylerii przeciwpancernej. Od 3 września 1944 roku podczas kampanii włoskiej był dowódcą 4 batalionu strzelców karpackich.