Uczestniczył w rewolucji październikowej w Moskwie, w grudniu 1917 został członkiem Moskiewskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego i członkiem Moskiewskiego Obwodowego Biura SDPRR(b)/RKP(b). Był delegatem guberni woroneskiej na 3 Wszechrosyjski Zjazd Delegatów Chłopskich i 3 Wszechrosyjski Zjazd Delegatów Robotniczych, Chłopskich i Żołnierskich w styczniu 1918, został wybrany członkiem WCIK (był najmłodszym członkiem WCIK), pracował w Sekcji Chłopskiej WCIK, 21 lutego 1918 został zastępcą członka, a 23 lutego 1918 członkiem Rozszerzonego Prezydium WCIK (na wniosek Swierdłowa). W marcu 1918 został członkiem Komisji WCIK i Rady Komisarzy Ludowych RFSRR ds. Przeniesienia Stolicy z Piotrogrodu do Moskwy, w kwietniu 1918 na 4 Nadzwyczajnym Zjeździe Rad głosował za pokojem z Niemcami. W 1918 był członkiem, sekretarzem prezydium i zastępcą przewodniczącego woroneskiego gubernialnego komitetu wykonawczego, od sierpnia 1918 do 1919 wojskowym komisarzem 3 Woroneskiej Dywizji Piechoty i 13 Dywizji Piechoty 8 Armii Frontu Południowego i komisarzem Zarządu Administracyjnego Frontu Południowego.