Od 5 listopada 1919 do 20 marca 1920 był komisarzem 40 Dywizji Piechoty, szefem zarządu politycznego armii, pomocnikiem (zastępcą) dowódcy ds. politycznych Kaukaskiej Armii Pracowniczej, a 1920 tymczasowym p.o. dowódcy tej armii, następnie od 1920 do marca 1921 ponownie zastępcą dowódcy armii ds. politycznych. Od marca 1921 do 1922 był szefem Zarządu Politycznego Frontu Turkiestańskiego, jednocześnie redaktorem gazety frontowej, później dowodził Fergańską Grupą Wojsk, od sierpnia 1922 do lutego 1924 pełnił funkcję szefa Zarządu Politycznego Samodzielnej Armii Kaukaskiej, w grudniu 1922 na 10 Wszechrosyjskim Zjeździe Rad - 1 Wszechzwiązkowym Zjeździe Rad został zastępcą członka nowo utworzonego Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) ZSRR. Jako delegat na 13 Konferencję Partyjną krytykował Stalina z pozycji trockistowskiej, za co został odsunięty od pracy partyjnej, a w grudniu 1927 podczas rozprawy Stalina z Trockim i jego zwolennikami wykluczony z WKP(b). Później pracował jako instruktor w wołogodzkim gubernialnym związku spółdzielni rolniczych, 1929 zwrócił się do KC WKP(b) z prośbą o przywrócenie członkostwa w partii, które odzyskał w 17 stycznia 1930, jednak w 1936 został ponownie wykluczony z partii za trockizm, aresztowany i zesłany. Od wiosny 1938 pracował w Sierpuchowie, a od 1941 w Moskwie.