Heżar (kurd. Heżar, هه‌ژار; , Hażar), właśc. Abdurrahman Szarafkandi (ur. 1921 w Mahabadzie, zm. 21 lutego 1991 w Karadżu) – kurdyjski prozaik, poeta oraz tłumacz pochodzący z Iranu.

Życiorys Heżar w dzieciństwie uczęszczał do szkoły koranicznej w Mahabadzie, a następnie w Szarafkandzie, niedaleko Bukan. Tam poznał kurdyjskiego pisarza Hemina Mukrijaniego oraz polityka i lidera Partii Kurdyjskiego Odrodzenia Abd ar-Rahmana Dabihiego. Od młodych lat interesował się polityką, dlatego w 1942 zapisał się do partii kierowanej przez swojego szkolnego kolegę. W 1945 roku wydał swoją pierwszą książkę, którą był zbiór wierszy zatytułowany Alakok. Rok później zaangażował się w działania mające na celu utworzenie Republiki Mahabadzkiej. Jednak, po krótkim istnieniu kurdyjskiej republiki, zmuszony był do ucieczki z Iranu. Osiedlił się w Iraku, gdzie spędził kolejne 30 lat.

W irackim Kurdystanie, w latach 60. przyłączył się do ruchu niepodległościowego kierowanego przez Mustafę Barzaniego. Prowadził radio Głos Irackiego Kurdystanu oraz oficjalną gazetę Demokratycznej Partii Kurdystanu, Xebat.