W czasie trwania iracko-kurdyjskiego porozumienia z 11 marca 1970, pełnił rolę prezesa Unii Kurdyjskich Pisarzy oraz był aktywnym działaczem Kurdyjskiej Akademii Nauk.
Kiedy w 1975 roku porozumienie pomiędzy Autonomią Kurdyjską a Irakiem zostało zerwane, Heżar wrócił do Iranu, gdzie osiedlił się w Karadż, gdzie już pozostał do końca swojego życia. Tam poświęcił się badaniom nad językiem kurdyjskim oraz tłumaczeniom z języka arabskiego na perski. Najbardziej znaczącymi owocami jego pracy z tamtego okresu było wydanie w 1990 roku książki Hanbāna borina, czyli słownika kurdyjsko-perskiego, oraz przetłumaczenie na język perski Kanonu medycyny autorstwa Awicenny, które to było pierwszym pełnym perskim tłumaczeniem owego dzieła.
Zmarł 21 lutego 1991 roku w Karadżu. Został pochowany na cmentarzu Bodāq w Mahabad.
Twórczość Heżar jako poeta, zaliczany jest do grupy poetów „okresu przejściowego”, których twórczość charakteryzowała się klasycystyczną formą oraz dużym patriotycznym i społecznym zaangażowaniem. Swoje wiersze pisał prostym oraz bezpośrednim językiem.