W analizie numerycznej metoda Brenta jest metodą znajdowania pierwiastków, która łączy metodę bisekcji, metodę siecznych oraz odwrotną interpolację kwadratową. Ma niezawodność bisekcji, ale może być tak szybka jak te mniej wiarygodne metody. Algorytm próbuje użyć potencjalnie szybko zbieżnych metod jak metodę siecznych czy, jeśli to możliwe, odwrotną interpolację kwadratową, ale wraca do bardziej solidnej metody bisekcji, jeśli to konieczne. Metodę tę wymyślił Richard Brent, opierając się na wcześniejszym algorytmie Theodorusa Dekkera. W związku z tym metoda jest znana pod nazwą metody Brenta-Dekkera.
Opis Metoda Dekkera sprawuje się dobrze, jeśli funkcja stosunkowo dobrze się zachowuje. Jednak istnieją okoliczności, w których każda iteracja wykorzystuje metodę siecznych, ale iteracje zbiegają bardzo powoli (w szczególności może być dowolnie małe). W tym wypadku metoda Dekkera wymaga znacznie więcej iteracji niż metoda bisekcji. Brent w 1973 zaproponował małą modyfikację, aby uniknąć tego problemu. Wstawił dodatkowy test, który musi być spełniony zanim w następnej iteracji zostanie zaakceptowany rezultat metody siecznych.