Historia XIX wiek Początki ruchu anarchistycznego na Kubie sięgają połowy XIX wieku, gdy Kuba była jeszcze częścią hiszpańskiego imperium kolonialnego. Społeczeństwo było mocno uwarstwione, istniało niewolnictwo, a wielu przedstawicieli najbogatszych warstw pochodziło z hiszpańskiego reżimu kolonialnego.
Pierwszą kubańską formacją anarchistyczną było proudhonowskie stowarzyszenie mutualistów. W latach 60. XIX wieku w Hiszpanii zaczęły powstawać pierwsze oddolne organizacje kolektywistyczne i pracownicze. Pod wpływem hiszpańskiego ruchu zaczął rozwijać się kubański i w 1865 roku powstała gazeta „La Aurora”, propagująca kolektywizm wśród pracowników przemysłu tytoniowego. Po wybuchu antykolonialnego powstania na Kubie w 1868 roku rozpoczęła się Wojna 10-letnia, w trakcie której Kuba ogłosiła niepodległość od Hiszpanii, jednak ostatecznie wojna została przegrana. W tym czasie na wyspie pojawili się różni buntownicy z innych części świata. Dodatkowo zjechali na nią anarchiści i buntownicy uciekający z Francji po upadku Komuny Paryskiej, propagujący kolektywizm i wolnościowy komunizm.