Powstała również młodzieżówka anarchistyczna – Jeventud Libertaria de Cuba, a po upadku hiszpańskiej rewolucji społecznej utworzono organizację Solidaridad Internacional Antifasicista, mającą na celu wspieranie walczących w Hiszpanii.
Po uchwaleniu nowej konstytucji w 1940 roku kubańscy anarchiści utworzyli ALC (Asociación Libertaria de Cuba), którego głównym zadaniem była pomoc powracającym weteranom wojny domowej w Hiszpanii. Najważniejszym wydarzeniem tego okresu, było zorganizowanie w hali siedziby Związku Tynkarzy z Hawany kongresu anarchistycznego w 1944 roku pod nazwą „Primer Congreso National Libertaria”, podczas którego podjęto decyzję o przywróceniu ruchowi dawnej, prężnej formy. Po II wojnie światowej, gdy Batista odsunął od siebie komunistów, anarchiści korzystając z opinii ruchu nieskazanego współpracą z reżimem wykorzystali powstałą sytuację do objęcia kontrolą licznych syndykatów.
Anarchizm na Kubie dziś W latach 50. anarchiści uczestniczyli w walkach partyzanckich z reżimem Batisty podczas rewolucji kubańskiej. Mimo to, zaledwie kilka dni po przejęciu władzy, Fidel Castro wyrzucił z CTC wszystkich anarchosyndykalistów, w odpowiedzi na co ALC oskarżyło nowy rząd o brak rewolucyjności.