Michał Osmola (ur. 28 sierpnia 1894 w Wojsławiu k. Mielca, zm. 6 września 1981 w Penrhos) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Uczęszczał do gimnazjum w Mielcu, gdzie w 1914 roku zdał egzamin dojrzałości. Wraz z bratem Janem był w 1913 roku współzałożycielem Związku Strzeleckiego w Wojsławiu. W czasie I wojny światowej, 7 sierpnia 1914 roku przydzielono go do oddziału Józefa Piłsudskiego i Legionów Polskich. Początkowo służył w V baonie 1 pułku piechoty, a następnie od początku 1915 roku w VI baonie I Brygady. Uczestniczył we wszystkich walkach, osiągając stopień starszego sierżanta podchorążego oraz stanowisko dowódcy plutonu. W 1915 roku został ranny i leczył się m.in. szpitalu twierdzy nr 9 w Krakowie. Odbył kampanię wołyńską w składzie VI baonu 7 pułku piechoty. Po powrocie z frontu współpracował z POW w powiecie wieluńskim. We wrześniu 1917 roku po kryzysie przysięgowym został wcielony w Wadowicach do armii austriackiej i szeregach 56 pułku piechoty im. Grafa Daun brał udział w walkach na froncie włoskim, jako oficer młodszy.