W grudniu 1918 roku w stopniu podporucznika został przyjęty do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 23 pułku piechoty. Będąc od 27 grudnia 1918 roku dowódcą 5 kompanii w okolicach Rawy Ruskiej uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej, a później polsko-bolszewickiej. Oficer młodszy od 13 lipca 1919 roku, a następnie dowódca 3 kompanii batalionu zapasowego 22 pułku piechoty. Od lipca 1920 roku we Włodawie dowodził batalionem wartowniczym, a od 1 sierpnia 1920 roku w 22 pułku piechoty dowodził 2 kompanią batalionu zapasowego. Porucznikiem został mianowany 22 grudnia 1920 roku.
Od 19 marca 1921 do 1 maja 1922 roku był przydzielony na kurs oficerów piechoty DOK II w Lublinie, a po powrocie w 22 pułku piechoty w Siedlcach został dowódcą 8 kompanii. Mianowany kapitanem 3 maja 1922 roku, a 20 października tego samego roku w ramach wyrównania stanów został przeniesiony na stanowisko dowódcy 1 kompanii 64 pułku piechoty w Grudziądzu. Od października 1923 roku do lutego 1924 roku w Oficerskiej Szkole Piechoty w Warszawie był na kursie przeszkolenia, a później wyznaczony został komendantem hufca szkolnego PW Szkoły Budowy Maszyn w Warszawie. Oddelegowany 10 lipca 1924 roku do DOK VIII w Toruniu i wyznaczony oficerem Placu w Grudziądzu.