Powrócił do służby w 64 pułku piechoty 3 lutego 1927 roku, a następnie pełnił służbę na różnych stanowiskach m.in. referenta w Biurze Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1928 roku w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie został przydzielony na kurs unifikacyjny dla kapitanów. Od 26 kwietnia do 7 czerwca 1933 roku uczestnik kursu taktyczno-strzeleckiego w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Dowódca batalionu w 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie od czerwca 1933 do marca 1937 roku.
Przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza w marcu 1937 roku. 4 listopada 1937 roku przydzielono go na dowódcę batalionu KOP „Suwałki”, a dowództwo objął 7 grudnia. Awansowany na podpułkownika z dniem 19 marca 1938 roku. Przebywał od 14 do 19 marca 1938 roku na kursie informacyjnym dowództwa KOP w Warszawie. Od 6 października 1938 do 10 lutego 1939 roku był przydzielony na stanowisko dowódcy Oddziału Wydzielonego KOP „Lwów”, który utworzono do działań asystencyjnych na granicy południowej. Mianowany dowódcą batalionu KOP „Sejny” w dniu 2 stycznia 1939 roku, a dowództwo objął 18 lutego. Po mobilizacji jednostek KOP w 1939 roku na granicy polsko-litewskiej dowodził odtworzonym batalionem KOP „Sejny”. We wrześniu 1939 roku w rejonie Suwałk i Augustowa dowodził zgrupowaniem podczas walk z Niemcami i Armią Czerwoną.