W nocy z 23 na 24 września przekroczył granicę polsko-litewską wraz z częścią dowodzonego batalionu. Internowany w obozie w Olicie, w którym został wyznaczony starszym obozu.

Po ucieczce z obozu w listopadzie 1939 roku przedostał się do Armii Polskiej we Francji, gdzie dowodził plutonem oficerskim w Obozie Wyszkolenia Oficerów w Vichy. W Wielkiej Brytanii przebywał od 1940 roku, gdzie był m.in. zastępcą dowódcy 19 batalionu kadrowego strzelców w 7 Brygadzie Kadrowej Strzelców, pełniącym służbę obrony wybrzeża koło Montrose i Edvell. Był również wykładowcą taktyki w utworzonym w Szkocji Centrum Wyszkolenia Piechoty. Pozostał na emigracji po zakończeniu wojny.

Zmarł 6 września 1981 roku w Penrhos i pochowany został w Pwllheli (Walia).

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych dwukrotnie – 15 marca 1923 „za czyny orężne w bojach byłego 1-go pp Leg.” Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1931 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”. Brązowy Medal za Długoletnią Służbę – 28 maja 1938Medal nadany Rozkazem nr 25 Ministerstwa Spraw Wewnętrznych - Korpusu Ochrony Pogranicza z dnia 28 maja 1938 roku, pkt 4 (informacja ze zbiorów Archiwum Straży Granicznej w Szczecinie).

Uwagi

Przypisy

Bibliografia