Związki Zygfryda z Hohenstaufami pozwoliły na znaczne umocnienie jego pozycji osobistej oraz znaczenia księstwa arcybiskupiego. Zygfryd był świadkiem głównych przywilejów udzielonych przez Fryderyka II (w tym Złotej Bulli z Chebu z 1213 r.). Zapobiegł podniesieniu biskupa praskiego do rangi arcybiskupa, co znacznie uszczupliłoby znaczenie Moguncji. Dzięki królewskim przywilejom otrzymał kopalnie srebra w Lahnsteinie i bogate opactwo w Lorsch. Rozszerzał granice księstwa dzięki zakupom i zastawom.
Zapewnił, że po jego śmierci kolejnym arcybiskupem Moguncji został jego bratanek Zygfryd III. W kolejnych latach XIII w. funkcję tę pełnili jeszcze przedstawiciele dwóch kolejnych generacji rodu z Eppsteinu: od 1259 r. Werner, a od 1288 r. Gerard.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Arcybiskupi Moguncji Kategoria:Uczestnicy soboru laterańskiego IV Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1230