W roku 1862, 1864 lub 1865 – poszczególne opracowania i monografie nie są zgodne co do dokładnej daty – zainaugurowano prywatne kursy tkackie prowadzone w wynajętym lokalu przy ul. Pastornak (obecnie 1 Maja) przez zatrudnionego w fabryce Franciszka Strzygowskiego mistrza włókienniczego Rudolfa Suchego rodem z Liberca. 3 kwietnia 1866 kursy te przekształcono w zinstytucjonalizowaną Szkołę Tkacką (Die Webeschule) pod auspicjami Bielsko-Bialskiego Towarzystwa Przemysłowego. Była to szkoła prywatna (czesne roczne wynosiło 24 guldeny), niemniej wspierana finansowo przez władze miejskie Bielska (subwencja 200 guldenów) i Białej (100 guldenów) i nadzorowany przez cech sukienniczy. Pierwszym kierownikiem szkoły został Rudolf Suchy. Nauka trwała dwa lata, przyjmowano chłopców po ukończeniu szkoły podstawowej, obok zagadnień związanych z włókiennictwem nauczano także podstaw ekonomii. W roku 1874 prywatna dotąd placówka przekształcona została w Szkołę Zawodową Tkactwa Ministerstwa Handlu, stając się pierwszą państwową szkołą zawodową w mieście. Rozpoczęto tworzenie brakujących wcześniej warsztatów szkolnych, które w roku 1880 dysponowały już trzynastoma krosnami napędzanymi maszyną parową oraz innymi maszynami.