Równolegle o stworzenie średniej szkoły zawodowej, nie tylko włókienniczej, zabiegały władze miejskie. Starania te zwieńczyło otwarcie w dniu 12 października 1874 C.K. Państwowej Szkoły Przemysłowej w Bielsku (K. K. Staatsgewerbeschule in Bielitz) z dwoma wydziałami: budowlano-technicznym i mechaniczno-technicznym. Każda z tych specjalności miała kształcić w systemie trójstopniowym: pierwszy obejmował szkołę przygotowawczą dla uczniów poniżej minimalnego wieku, drugi właściwą szkołę przemysłową mającą status szkoły średniej, w której nauka trwała trzy lata i wreszcie w stopniu trzecim miała funkcjonować szkoła wyższa w formie dwóch pięciomiesięcznych kursów. Pierwsze lata działalności wiązały się jednak z problemami i niewielkim zainteresowaniem uczniów, co skłoniło nowego dyrektora Johanna Stingla (pierwszym był Friedrich Märtens) w roku 1879 do daleko idącej reorganizacji placówki. Odtąd składała się z czteroletniego wydziału mechanicznego, czteroletniego wydziału chemicznego z oddziałem farbiarskim i gorzelniczym (oba mające status szkoły wyższej), dwuletniej szkoły maszynowej oraz dwuletniej szkoły chemicznej z oddziałem farbiarskim i gorzelniczym, a także szkół dokształcających – kupieckiej i dla przemysłu maszynowego, prowadzono ponadto liczne kursy specjalne.