W 1936 roku opracowano dokument pt. Zestawienie inwestycji potrzebnych miastu Toruniu na lat 10, od 1936 do 1946. Plan uwzględniał m.in. wspieranie rozwoju handlu i przemysłu i zakładów miejskich (gazowni, elektrowni, portów itp.). Zaplanowano m.in. budowę trzech hali targowych (na Bydgoskim Przedmieściu, Jakubskim Przedmieściu i śródmieściu) do 1960 roku, budowę lub przebudowę ulic, rozbudowę rzeźni miejskiej, elektrowni i sieci elektrycznej, nowych tras tramwajowych (do cmentarza na ul. Grudziądzkiej, do Podgórza, będącego wówczas samodzielnym miastem) oraz budowę nadbrzeża i portu handlowo-przemysłowego na Jakubskim Przedmieściu o powierzchni ok. 13 ha.
II wojna światowa W październiku 1940 roku powstał plan przebudowy Torunia, opracowany przez Hansa Döllgasta. 14 kwietnia 1941 roku niemieckie władze okupacyjne opracowały plan gospodarczy rozwoju miasta. Niemcy zasugerowali konieczność rozbudowy przemysłu, budowę elektrowni wodnej na Wiśle, nowej gazowni, rozbudowę sieci wodno-kanalizacyjnej, połączenia Torunia autostradami Berlin – Prusy Wschodnie i Gdańsk – Kraków oraz nową drogą Bydgoszcz – Włocławek.