Od 1976 pracował w Oddziale w Kielcach Państwowego Przedsiębiorstwa Pracownie Konserwacji Zabytków (przekształconego w Pracownię Konserwacji Zabytków w Kielcach), pocz. na stanowisku starszego konsultanta w Pracowni Naukowo-Historycznej, a od 1991 – głównego specjalisty w Pracowni Historyczno-Etnograficznej. W l. 1988–93 pełnił także obowiązki kierownika działu w Biurze Badań i Konserwacji Zabytków w Radomiu. W ramach pracy w PKZ w ramach stypendium naukowego prowadził badania stanu i dokumentacji tamtejszych zabytków żydowskich (1983). Odbył także staż w École Pratique des Hautes Études w Paryżu (1987). W l. 1989–90 podczas pobytu w Rydze prowadził poszukiwania dokumentacji historycznej Konwentu Świętego Ducha, restaurowanego wówczas przez PKZ. Do 2002 współpracował ze służbą ochrony zabytków w Radomiu. Był także członkiem zespołu który opracował Studium historyczno-urbanistyczne śródmieścia Radomia (1998) wykonanego dla Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w RadomiuMiejska Pracownia Urbanistyczna w Radomiu – Studium historyczno-urbanistyczne śródmieścia Radomia, oprac. zespół autorski: Zbigniew Chołuj, Irena Głuszek, Beata Malicka-Ząbek, Adam Penkalla, Sławomir Żółtowski, Maria Ankiewicz przy współpracy Jolanty Kwiatkowskiej, Radom 1998.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Adam Penkalla · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.