Począwszy od 1985 uczestniczył w pracach Radomskiego Towarzystwa Naukowego, inspirator i organizator wielu sesji naukowych, okresowo pełnił też funkcję przewodniczącego Sądu Koleżeńskiego.
Doktorat pt. Ludność żydowska na Kielecczyźnie w połowie XIX wieku (1815–1862) obronił w 1984 w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Promotorem pracy był prof. Artur Eisenbach. Od 1992 do śmierci pracował jako adiunkt w Instytucie Historii Akademii Świętokrzyskiej obecnie Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w KielcachInformator Instytutu Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, oprac. Jerzy Z. Pająk, Kielce 1999, s. 44-45. Prowadził też zajęcia na Politechnice Radomskiej. Od 1993 przygotowywał rozprawę habilitacyjną Asymilacja i akulturyzacja ludności żydowskiej mieszkającej na terenie guberni radomskiej w latach 1867–1914. Zajmował się historią społeczno-gospodarczą ludności żydowskiej na ziemiach polskich w XIX i XX wieku a także inwentaryzacją zabytkowych cmentarzy żydowskich i zabytków kultury judaistycznej.