Działał na polu społecznym i politycznym. Wraz z żoną został członkiem komitetu wykonawczego Tydzień Obrony Kresów Zachodnich na miasto Poznań rozpoczętego 1 lutego 1925. Był działaczem Stronnictwa Narodowego i znanym działaczem narodowym na Ziemiach Zachodnich. Pod koniec października 1933 został prezesem koła SN w Toruniu. W listopadzie 1933 uzyskał mandat radnego rady miejskiej w Toruniu z listy Obozu Narodowego Obrony Samorządu i sprawował go w kolejnych latach. Ponadto był reprezentantem firm krajowych w Toruniu. Zamieszkiwał w tym mieście od adresami ulicy Łaziennej 20 (1932), ulicy Bydgoskiej 8 (1936). 21 lipca 1934 jako prezes koła toruńskiego SN został zwolniony z więzienia w Toruniu, w którym byli przetrzymywany od 18 czerwca 1934 (wraz z nim osadzony i zwolniony był red. Wacław Ciesielski, sekretarz wojewódzki SN). Następnie pozostawał prezesem koła SN w Toruniu. Był także skarbnikiem zarządu okręgowego SN w Toruniu, a po konflikcie na tle finansowym z Ciesielskim na łonie SN, został pobity, po czym złożył mandat radnego w Toruniu i wyjechał z miasta (przed 1937). We wrześniu 1937 został wykluczony z koła łazarskiego (św. Łazarza) SN w Poznaniu (wraz z nim m.in. były poseł na Sejm RP z Grudziądza, Józef Mazur).