Wymiary szczegółowe Wymiary podano dla 20 samców i 13 samic, z wyjątkiem długości skoku (po 7 osobników). Długość skrzydła samca 60–65 mm, samicy: 58–66 mm; długość ogona samca: 32–41 mm, u samic 29–42 mm; długość dzioba samca 8,14–9,44 mm, samicy 8,15–9,95 mm. Długość ogona podano bez środkowej pary sterówek; u samców wystaje ona poza ogon do 28 mm, u samic do 11 mm. Masa ciała 10,5–15 g, u jednego osobnika 20 g (płci nie podano).
Zasięg występowania Szpicogonek występuje endemicznie w południowo-wschodniej Brazylii. Do niedawna sądzono, że jego zasięg ograniczony jest do pasma Serra do Mar, gdzie szpicogonki występują od Espírito Santo i południowego Minas Gerais na południe do zachodniej Parany i wschodniego stanu Santa Catarina. Południowy zasięg występowania szpicogonków ograniczony jest przez równoleżnik 28°S. W przeciągu lat 90. XX wieku oraz w pierwszej dekadzie XXI wieku odnotowano szpicogonki także i w skrajnie południowej Bahii, w Boa Nova i Serra Bonita. W 2008 pojawiło się doniesienie o 3 okazach odłowionych w 1927 w gminie Nova Veneza w południowo-centralnym stanie Goiás.