mały|Kamienne krzyże celtyckie takie jak ten, są jednym z głównych źródeł informacji o węzłach celtyckich. mały|Jedna z „kart dywanowych” z Ewangeliarza z Lindisfarne z motywem węzła celtyckiego |alt=Jedna z „kart dywanowych” z Ewangeliarza z Lindisfarne z motywem węzła celtyckiego mały|Iluminacja z Księgi z Kells zawierająca kompozycję inicjałową z motywem węzła celtyckiego. Węzły celtyckie, zwane Icovellavna (irlandzki:snaidhm Cheilteach, walijski: cwlwm Celtaidd) to rodzaj splotów oraz motywów dekoracyjnych, szeroko stosowanych w sztuce i kulturze celtyckiej. Motyw węzła celtyckiego pojawił się również w chrześcijańskich budowlach oraz w manuskryptach, takich jak Księga z Kells czy Ewangeliarz z Lindisfarne. Większość węzłów celtyckich to sploty zamknięte, bez początku i końca, takie jakie często spotyka się w plecionych koszach.
Historia Motyw dekoracyjny przeplatanych splotów wywodzi się ze sztuki późnego Cesarstwa RzymskiegoTrilling J., The Language of Ornament. Thames and Hudson Ltd., 2001. .. Motyw węzła pojawił się po raz pierwszy w III i IV wieku naszej ery i można go zauważyć w mozaikowych posadzkach w Rzymie.