Motywy dekoracyjne z wykorzystaniem przeplatanych węzłów pojawiły się również w architekturze bizantyjskiej, w sztuce koptyjskiej, sztuce Islamu, w średniowiecznych iluminowanych manuskryptach, w sztuce Etiopii, oraz w architekturze europejskiej.
Spirale oraz wzory geometryczne były dominującym motywem w sztuce celtyckiej przed nadejściem chrześcijan około roku 450 naszej ery. Motywy celtyckie znalazły również odbicie we wczesnochrześcijańskich rękopisach i dziełach sztuki, gdzie zostały wzbogacone o motywy wzięte z życia, takie jak zwierzęta, rośliny, a nawet postacie ludzkie. Początkowo były to złożone przeplatane sploty, które można również znaleźć na innych obszarach Europy, jak na przykład we Włoszech w VI wieku. Fragment Ewangeliarza tzw. Gospel Book, który powstał w VII wieku w północnej Anglii i obecnie znajduje się w bibliotece katedry w Durham, zawiera najwcześniejsze przykłady motywu przeplatanego splotu w stylu celtyckim.
J. Romilly Allen zidentyfikował „osiem podstawowych węzłów, które stanowią podstawę prawie wszystkich motywów przeplatanych splotów w dekoracyjnej sztuce celtyckiej.
Współcześnie sztuka celtycka identyfikowana jest jako wyraz tożsamości narodowej Szkotów, Irlandczyków i Walijczyków.