thumb|240px|Współcześnie wykonana proca thumb|240px|Ilustracja metody miotania przy użyciu procy
Proca – historyczna broń miotająca, w postaci złożonego wpół sznura lub rzemienia, pośrodku którego umieszczone jest miseczkowate gniazdo na pocisk kamienny, wyrzucany siłą odśrodkową wskutek szybkiego, wirowego obracania urządzeniaWojsko, wojna, broń. Leksykon PWN (red. M. Kamler). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 238.Marek P. Krzemień: 1000 słów o łowiectwie. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1986, s. 117..
Opis i działanie Miotano kamieniami lub pociskami z suszonej gliny albo odlewanymi z ołowiu. Dla wyrzucenia pocisku należało trzymać końce sznurka w jednej ręce, nadając coraz szybszy ruch wirowy. Przy odpowiednich obrotach wystarczyło wypuścić z ręki jeden koniec sznura, uwalniając w ten sposób pocisk. Celne miotanie z procy wymagało dużego doświadczenia i wyczucia.
Wzmianki historyczne, potwierdzone współczesnymi rekordami Guinnessa, opisują procę jako broń o stosunkowo dużym zasięgu (ponad 400 m) i śmiertelnej sile rażenia.